Ad Vermeer doet verslag van Howiedag

Eindelijk was het dan zover! Na vijf jaar een landelijke dag voor Howies in Arnhem. De bus voor Tilburg vertrok aan de Westertorenlaan om 7:15. Onze chauffeur was ene Hans met 40 jaar ervaring. Ik zat naast hem en heb zowel op de heen- als terugreis een aardig gesprek met hem gehad. Hij deelde, na mijn ervaring over dak- en thuisloos te zijn geweest, dat hij een zelfde ervaring heeft gehad. Zeer bijzonder!

Tijdens de opening met als gastspreker Beau van Erven Doorens werd verwezen naar het Amsterdam Project uitgezonden op RTL-4. Hij toonde 2 fragmenten. Een ervan ging over hoe een dakloze verstrikt kan raken in ambtelijke systemen en voorwaarden. Hijzelf werd machteloos en gefrustreerd en toonde zijn emotie hierover Dat heeft mij toen en nu weer geraakt. Hij ging met de microfoon in de hand naar mij en vroeg mij: Wat verwacht je van deze dag? Na een uiteenzetting van zijn kant, welke mij bedenktijd gaf, heb ik geantwoord: Iets met mijn emotie, mensen ontmoeten en inspiratie opdoen.
Daarna de rest van de opening met de directeur van Pameijer Jan Alblas en een ervaringsdeskundig psychiater. Ook een Amerikaanse heeft nog een woordje gesproken. Wat mij daaraan opviel was dat ik sinds de opleiding is gestart deel uitmaak van een familie.

Ik heb deelgenomen aan 2 workshops en heerlijk geluncht.
De eerste workshop was bij Rokus Loopik en betrof zijn project over het Living Art museum. Aangezien ik Rokus persoonlijk ken heb ik een prettige workshop meegemaakt en lekker geschilderd. Ook heb ik actief meegepraat over zijn regels en verwezen naar de borden bij SMO-Traverse welke inmiddels na drie jaar eindelijk zijn vervangen door anti-stigma bordjes.
De tweede workshop was er een opgezet door 2 alumni. De eerste uit Rotterdam vertelde haar eindpresentatie en levensverhaal. De andere uit Tilburg, een oud-klasgenote van mij, had een oefening bedacht. Binnenste cirkel mensen met gezicht naar buiten en de anderen zoeken een partner. Thema: onzekerheid. Ik bleek tegenover Jan Alblas te komen staan. Op basis van gelijkwaardigheid en vertrouwen hebben wij elkaar medegedeeld dat wij op onze eigen manier onzeker over deze dag waren. We waren totaal niet onzeker het gesprek aan te gaan en dingen te delen. Openheid leidt namelijk tot begrip. Tevens heeft Jan mij geïnspireerd iets in mijn privésituatie te veranderen.

Ik wil eindigen met een gedicht wat ik de avond van tevoren heb geschreven:

Howiedag in Arnhem. Tilburg, 28 juni 2017.

Het is zover mensen en het is bijzonder!
Allemaal samen en vind je dat geen wonder.
Ooit waren allen hier alleen of kwetsbaar!
Dat alles is niet voorbij, maar niet langer merkbaar.

Wij hebben eerst aangeleerd en ook weer afgeleerd!
Wat wij hebben geleerd is niet een speciaal kunstje.
Dat jij er kan zijn voor de ander klinkt heel beleerd,
Als jij present bent, is dat echt geen danskunstje.

Wij mogen hier zijn in het oosten van het land.
Ik dank onze gastheren voor deze verbinding!
Ik hoop dat het een traditie is in wording.
Via een man, onze voorvechter, kregen we dit in hand.

Wat muziek al niet vermag in deze tijd!
Mij klonk de muziek, hoe gespeeld ook, buiten mijn hart!
Ik heb nu leren luisteren en dat heeft mij verblijdt!
Muziek leidt zo tot verbinding en zo eer ik hem als bard!

Ad Vermeer.
Deelnemer Howie the Harp, Tilburg (klas 1)