Dankbaar voor een baaldag

Dankjewel dat je even de tijd voor mij neemt om dit te lezen. Ik wil je graag vertellen hoe ik mijn eerste weken heb ervaren als HTH student. Ik wil je laten weten hoe dankbaar ik ben dat ik dit avontuur aan mag gaan, samen met mijn mede studenten van het Howie leger.

Mijn eerste weken zijn, als ik eerlijk ben, precies zo gegaan als ik had verwacht. Niet makkelijk maar wel inspirerend! Mooi om mee te maken hoe wij, in de eerste week, doelbewust en vakkundig bij de keel werden gegrepen met de herstelverhalen van de coaches en docenten. Wauw!!!

In de tweede week kwam ik mijzelf al voor de eerste keer tegen. Op die druilerige dinsdag,.. Ik kon mij nergens op focussen en elk geluidje kwam keihard bij mij binnen. Eventjes kreeg ik een bang gevoel, een gevoel dat het misschien wel te hoog gegrepen is voor mij. Eventjes maar. Al gauw besefte ik mij dat ik gewoon een ongecompliceerde baaldag had, die iedereen wel eens heeft. Zo’n futloze dag dat je krant nat is, je koffie koud en je telkens 5 minuten achter de feiten aan holt. En dat vind ik nou zo mooi!  Dat ik weer sinds 2011, het laatste jaar dat ik nog gewerkt heb, zo’n dag kan hebben! En dat ik nu zo’n dag echt kan ervaren zonder mij er door te laten leiden.  Zodat het ook echt een leer moment voor mij word. Het was daardoor misschien wel de beste dag tot nu toe. Laat die baal dagen maar komen! Ik ga er van genieten!!   

Dankjewel,  Erik  (Student Howiethe Harp4 Arnhem)